- تحریم دوسالانه ی کاریکاتور تهران- تحریم جشنواره سینما حقیقت
- تحریم دوسالانه پوستر تهران
آیا
تمامی این افعال با هدف نشان دادن مخالفت جمعی، از افعال جمعی دیگر، همیشه
و به هر صورت مفید است؟ آیا همیشه با حرکات سلبی می توان اقدامات ثبوتی را
که خود نشات گرفته از سلب بسیاری موارد هستند، خنثی کرد؟! جدای از این
موارد، آیا شیوه تفکر طرف مقابل تحریم، که جمعیت مخالف قصد اعتراض به
اقدامات آن را دارند (که همان دولت باشد) نباید در چگونگی اعلام اعتراض
تاثیر بگذارد؟ اهمیت تعطیلی این اتفاقات هنری برای فلان رئیس و مرئوس!
مسئله ای نیست که مورد توجه معترضان و موثر در شیوه اعتراضشان باشد!؟ فارغ
از این مسئله، خاموش شدن چراغ اندک جشنواره های هنری، آیا به سود هنرمندان
و جامعه است؟
تحریم راه حل مناسبی برای چنین هدفی نیست. مثل این است که بخواهیم در نوشابه را با چکش باز کنیم! نتیجه آن است که هم نوشابه درون شیشه را از دست میدهیم. هم شیشه شکسه دستمان را می برد!
درست است که افراد حامی این تحریم ها، با قصد و نیت کمک به اعتراضات مردمی و قدرت بخشیدن به جنبش عدالت خواهی ایرانیان، دست به چنین کاری زده اند؛ لیکن باید به میزان تاثیر آن بر روند اعتراضات و مثبت یا منفی بودن نتیجه آن نیز فکر کرد.
من به عنوان عضو بسیار کوچکی از جامعه هنری کشور که دغدغه آزادی و عدالت طلبی را همواره در ذهن خود دارد؛ فکر میکنم بهتر بود، با برگزاری این جشنواره ها و ارائه آثاری که گویای نارضایتی ایرانیان از وضع موجود باشد، نتیجه بهتری از تحریم و اینگونه حرکات بگیریم. درست است که ارائه آثار منتقدانه و معترضانه، خصوصا با رنگ و بوی سیاسی، همواره به سد ممیزی و سانسور ختم میشود؛ اما عدم برگزاری جشنواره های هنری، تنها کارکردی که دارد، خوشحالی جاهلانی است که هنر را حرام میدانند، مگر یک برچسب احمقانه اسلامی بر آن بزنیم!
طرح و خلق یک پوستر، یک شروع است، صد پوستر، هزار پوستر، شروع حرکتی است برای فردایی بهتر.
آزادی بیان، آزادی گفتن هرآنچه را که می خواهید بگویید، در باره ی هر چیزی که مایلید، یکی از حقوقی ست که بهره بردن از آن بدون اینکه فکر کردن میسر است.
اما در بسیاری از کشور ها این آزادی یکی از جدی ترین مسايل است.
آدم های بسیاری بخاطر استفاده بسیار ساده ای از آن سرکوب و زندانی می شوند.
از طرف تمامی کسانی که از این حق ساده محرومند، شما را به خلق پوستری برای فردایی بهتر دعوت می کنیم،
فردایی که در آن همه ما میتوانیم هرآنچه را که می خواهیم بگوییم،
در باره ی هر چیزی که میخواهیم و هر وقت که می خواهیم.*
انجمن فرهنگی GoodDesign و HM Studio با همکاری 4Tomorrow اقدام به برگزاری مسابقه ای با موضوع اختناق و آزادی بیان، تحت عنوان "پوستر برای فردا" نموده اند. در بین اعضای هیئت داوران، نام رضا عابدینی (هنرمند ایرانی پیشرو در زمینه تایپوگرافی)، ساعد مشکی (طراح گرافیک پیشکسوت ایرانی) و مرجان ساتراپی (انیمیشن ساز ایرانی - سازنده انیمیشن معروف پرسپولیس) به چشم می خورد.
اعلان برگزاری این مسابقه را از این حیث به دنباله این پست آوردم، که قطعا بخشی از آثار به جنبش سبز مردم ایران مربوط خواهد بود. شاید این از راه های مناسب برای رسیدن به هدفی که ذکر شد باشد.
برای شرکت در این مسابقه اول باید مشخصاتی که پوسترها باید داشته باشند رو از اینجا بخونید. برای ارسال اثرتون هم از این فرم استفاده کنید.
+ Poster 4 Tomorrow
+ فراخوان بین المللی پوستر برای فردا (مجله اینترنتی رنگ)
]]>
تحریم راه حل مناسبی برای چنین هدفی نیست. مثل این است که بخواهیم در نوشابه را با چکش باز کنیم! نتیجه آن است که هم نوشابه درون شیشه را از دست میدهیم. هم شیشه شکسه دستمان را می برد!
درست است که افراد حامی این تحریم ها، با قصد و نیت کمک به اعتراضات مردمی و قدرت بخشیدن به جنبش عدالت خواهی ایرانیان، دست به چنین کاری زده اند؛ لیکن باید به میزان تاثیر آن بر روند اعتراضات و مثبت یا منفی بودن نتیجه آن نیز فکر کرد.
من به عنوان عضو بسیار کوچکی از جامعه هنری کشور که دغدغه آزادی و عدالت طلبی را همواره در ذهن خود دارد؛ فکر میکنم بهتر بود، با برگزاری این جشنواره ها و ارائه آثاری که گویای نارضایتی ایرانیان از وضع موجود باشد، نتیجه بهتری از تحریم و اینگونه حرکات بگیریم. درست است که ارائه آثار منتقدانه و معترضانه، خصوصا با رنگ و بوی سیاسی، همواره به سد ممیزی و سانسور ختم میشود؛ اما عدم برگزاری جشنواره های هنری، تنها کارکردی که دارد، خوشحالی جاهلانی است که هنر را حرام میدانند، مگر یک برچسب احمقانه اسلامی بر آن بزنیم!
طرح و خلق یک پوستر، یک شروع است، صد پوستر، هزار پوستر، شروع حرکتی است برای فردایی بهتر.آزادی بیان، آزادی گفتن هرآنچه را که می خواهید بگویید، در باره ی هر چیزی که مایلید، یکی از حقوقی ست که بهره بردن از آن بدون اینکه فکر کردن میسر است.
اما در بسیاری از کشور ها این آزادی یکی از جدی ترین مسايل است.
آدم های بسیاری بخاطر استفاده بسیار ساده ای از آن سرکوب و زندانی می شوند.
از طرف تمامی کسانی که از این حق ساده محرومند، شما را به خلق پوستری برای فردایی بهتر دعوت می کنیم،
فردایی که در آن همه ما میتوانیم هرآنچه را که می خواهیم بگوییم،
در باره ی هر چیزی که میخواهیم و هر وقت که می خواهیم.*
انجمن فرهنگی GoodDesign و HM Studio با همکاری 4Tomorrow اقدام به برگزاری مسابقه ای با موضوع اختناق و آزادی بیان، تحت عنوان "پوستر برای فردا" نموده اند. در بین اعضای هیئت داوران، نام رضا عابدینی (هنرمند ایرانی پیشرو در زمینه تایپوگرافی)، ساعد مشکی (طراح گرافیک پیشکسوت ایرانی) و مرجان ساتراپی (انیمیشن ساز ایرانی - سازنده انیمیشن معروف پرسپولیس) به چشم می خورد.
اعلان برگزاری این مسابقه را از این حیث به دنباله این پست آوردم، که قطعا بخشی از آثار به جنبش سبز مردم ایران مربوط خواهد بود. شاید این از راه های مناسب برای رسیدن به هدفی که ذکر شد باشد.
برای شرکت در این مسابقه اول باید مشخصاتی که پوسترها باید داشته باشند رو از اینجا بخونید. برای ارسال اثرتون هم از این فرم استفاده کنید.
+ Poster 4 Tomorrow
+ فراخوان بین المللی پوستر برای فردا (مجله اینترنتی رنگ)
* از متن فراخوان مسابقه
